เมื่อความโกลาหลระหว่างเสียงร้องและเสียงดนตรีมาปะทะกัน จนเกิดเป็นความรู้สึกที่ทั้งขัดแย้ง ตื่นเต้น น่าหวาดหวั่น และไม่คาดคิด ชื่อของ Mandy, Indiana ก็จะโผล่มาเป็นชื่อแรก ๆ ในฐานะที่พวกเขาเป็นอีกวงดนตรีที่วงการเพลงฝั่งอังกฤษจะกลับมาให้ความสนใจอีกครั้ง
พวกเขาคือวงดนตรีโพสต์พังค์ที่นอกจากจะหยิบจับส่วนผสมของโครงสร้างเพลง Industrial, Noise Rock, Dance/Electronic ก่อนควบรวมกับจังหวะ Percussive ได้อย่างมีเสน่ห์แล้ว เบื้องหลังการรังสรรค์เมโลดี้ทั้งหมดยังมีองค์ประกอบสำคัญที่เรียกว่า “สภาพแวดล้อม” ที่แม้ว่าตามข้อมูลของทางวงจะอยู่ที่เมืองแมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ แต่พวกเขาก็ได้นำบรรยากาศแสนวุ่นวายที่พบเห็นได้ตามเมืองใหญ่ เช่น ลอนดอน เบอร์ลิน และในประเทศฝรั่งเศสที่เป็นบ้านเกิดของนักร้องหญิง Valentine Caulfield มายำรวมกัน
พาร์ทดนตรีของ Mandy, Indiana ยังมีกลิ่นอายส่วนหนึ่งจากคลับซีนที่เป็นพื้นที่แห่งการปลดปล่อยอิสระ ด้วยการก้าวข้ามขีดจำกัดผ่านเดบิวต์อัลบั้ม I’ve Seen a Way (2023) ที่พวกเขาได้ทดลองบันทึกเสียงภายในถ้ำ ห้องใต้ดิน ห้างสรรพสินค้า ผนวกกับซาวด์ที่ได้รับแรงบันดาลใจจากภาพยนตร์และวิดีโอเกมส์ ผลลัพธ์ที่ได้คือผลงานเพลงที่น้อยแต่มาก ตั้งแต่เสียงร้องสไตล์ Spoken-Word ที่โหวกเหวก คร่ำครวญ กระซิบกระซาบ ไปจนถึงลูกเล่นของบีตชวนเต้น ซินธ์สังเคราะห์ และซาวด์กีตาร์ที่เสียดแทงควบคู่กับจังหวะกลองอันหนักแน่น
โดยเนื้อหาส่วนใหญ่ของพวกเขาจะถ่ายทอดด้วยอารมณ์โกรธเกรี้ยวและความสิ้นหวังต่อสังคมการเมือง อำนาจ การเกลียดชังผู้หญิง (Misogyny) และการกลับมาในปีนี้พร้อมอัลบั้ม URGH จะไม่ได้มีแค่เพลงเทคโนดุดัน หรือแทร็กนอยซ์สุดรุนแรง แต่ยังซุกซ่อนความสะเทือนทางห้วงอารมณ์ที่แปรรูปเป็นสุ้มเสียงที่งดงามต่อการเยียวยาภายใน และเพื่อสะท้อนความจริงอันแสนโหดร้ายของโลกภายนอก ด้วยดนตรีที่บิดเบี้ยวซึ่งเป็นอาวุธ และภาษาในการนำเสนอที่ไม่เหมือนใคร ซึ่งทุกคนรอฟังอัลบั้มใหม่ของพวกเขาได้วันที่ 6 กุมภาพันธ์นี้
เพลงที่แนะนำให้ลองฟัง: ‘Pinking Shears’, ‘Magazine’, ‘Cursive’
เหมาะสำหรับคนที่ชอบ: Model/Actriz, Gilla Band, Nine Inch Nails
อ่านต่อ COSMOS Discovery: Model/Actriz
แบม นักเขียนน้องเล็กที่ชอบอ่านหนังสือและฟังเพลงในเวลาเดียวกัน