รู้จักกับ DOTDOTDOT วงร็อครุ่นใหม่ที่มาแรงที่สุดในตอนนี้ กับความดิบในสำเนียงอีสาน บอกเล่าชีวิตคนตัวเล็กที่ถูกกลืนในเมืองหลวง

71

DOTDOTDOT วง Experimental Rock รุ่นใหม่สุดเจ๋งที่หยิบเอาซาวด์อีสานรากฐานแบบไทย ๆ และความทรงจำวัยเด็กมาบอกเล่าเรื่องราวของความแห้งแล้ง ความยากลำบาก การพลัดถิ่นจากบ้านเกิดสู่ชีวิตที่ต้องดิ้นรนในเมืองหลวงผสมผสานกับดนตรีร็อก และซาวด์ทดลองใหม่ ๆ และในช่วงนี้ DOTDOTDOT ก็ได้จับมือกับ Mahaheretonight เดินหน้าทำโปรเจกต์ Field Recording พากันสะพายเครื่องดนตรีเดินทางออกไปอัดเสียงถึงข้างนอกสตูดิโอเพื่อเปิดพื้นที่ให้เสียงธรรมชาติ และบรรยากาศรอบตัวเข้ามามีบทบาทในดนตรีแทนการถูกจำกัดอยู่ภายใต้ผนังของห้องอัด พร้อมปล่อยซิงเกิลล่าสุด “บางกอกเคมี” ที่มาสร้างมิติใหม่ ๆ ในวงการดนตรี นอกจากนี้ในเดือนมกราคมพวกเขาก็จะไปโชว์ศักยภาพกันที่งาน Bangkok Music City อีกด้วย

Transmission วันนี้เราจึงชวน นิค—อาชา ชูช่อทิพย์สกุล มานั่งพูดคุยที่มาที่ไปของการมองชีวิตคนชายขอบผ่านดนตรีตามสไตล์ DOTDOTDOT ถึงเบื้องหลังการอัด Field Recording ครั้งแรก มารู้จักพวกเขาให้มากขึ้นผ่านบทสัมภาษณ์นี้กัน รับรองว่าจะช่วยให้เราฟังเพลงและดูโชว์ของพวกเขาสนุกขึ้นกว่าเดิมแน่นอน

ที่มาของวง DOTDOTDOT

นิค: ผมชื่อนิคครับ จากวง DOTDOTDOT ครับ ในสาขาผมอะครับมันจะมีการสอบปลายภาค ซึ่งมันเป็นการสอบรวมวงครับ ทีนี้มันต้องมีชื่อวงทุกการสอบปลายภาค เราก็คิดชื่อไว้สำหรับไว้ลงในการปลายภาคครั้งนี้เราจะใช้ชื่อ DOTDOTDOT มันเป็นชื่ออัลบั้มของวง talk less ค่าย SO::ON Dry Flower ที่ผมชอบอยู่แล้ว ผมชอบในเพลง ชอบในอัลบั้ม และก็ชอบในชื่อของมันด้วย เราก็หยิบชื่ออัลบั้มนั้นมาเป็นชื่อศิลปินของเราด้วยเลย

แล้วเรามีชื่ออื่นก่อนจะมาเป็น DOTDOTDOT ที่คิดไว้แต่ไม่ได้ใช้ไหม

นิค: ถ้าคิดไว้สำรองของการตั้งเป็นศิลปินก็ไม่มีเลยครับ มีแค่ชื่อเดียวเลย

ตอนแรกเป็นโปรเจกต์เดี่ยวของนิคก่อนใช่ไหม แล้วกับวงเรารู้จักกันได้อย่างไร แต่ละคนเข้ามาร่วมได้อย่างไร

นิค: มือกลองกับมือซินธ์เป็นเพื่อนรุ่นเดียวกันครับ มือกีตาร์กับมือเบสเป็นเพื่อนรุ่นน้องครับ พวกเรารู้จักกันในมหาลัยเพราะว่าพวกเราเรียนคณะเดียวกันครับ ผมเรียนดุริยางค์ศิลป์ ก็คือเรียนดนตรีนี่แหละครับ สาขาป๊อปปูล่ามิวสิค

DOTDOTDOT ก็เรียนดนตรีกันมา ก่อนหน้านี้ได้ทดลองทำดนตรีแนวไหนมาบ้าง แล้วทำไมมาจบที่ Experimental Rock

นิค: ก่อนหน้านี้ก็มีทำบ้างครับ ผมก็มีวงกับเพื่อนประมาณ 2 วง ทำแนวป๊อปบ้างเป็นตลาดทั่วไปเลย ก็ทำมาหลาย ๆ แนว ตอนนี้ผมก็เป็นโปรดิวเซอร์ให้ศิลปินคนนู้นคนนี้บ้างนิดหน่อย แต่จริง ๆ ผมก็ไม่รู้ครับว่าทำไมมาเป็น Experimental Rock จริง ๆ มันเป็นการปล่อยไปตามธรรมชาติครับ ผมก็แค่ทำในสิ่งที่ผมอยากจะทำเท่านั้นแหละครับ มันเลยออกมาเป็นแบบที่เห็นไม่ได้ตีกรอบอะไรไว้ตั้งแต่แรก

พื้นฐานของแต่ละคนมาจากภาคอีสานหรือมาจากภาคอื่นด้วย แต่ทั้งหมดล้วนเข้ามาทำงาน/เรียนในกรุงเทพเหรอ

นิค: ใช่ครับ คือแม่ผมเป็นคนอีสานครับเป็นคนกาฬสินธุ์ผมก็เลยมีอะไรพวกนี้ติดตัวมาตั้งแต่เด็ก แต่ตัวผมมาเรียนกรุงเทพและก็จะได้กลับต่างจังหวัดในช่วงเด็ก ๆ อย่างพอปิดเทอมก็จะกลับไปต่างจังหวัด แต่การเรียนและใช้ชีวิตส่วนใหญ่ก็จะอยู่ในกรุงเทพเลยครับ และก็มีเพื่อนมือแคนอีกคนครับที่เป็นมาจากภาคอีสาน เป็นคนโคราชครับ

แล้วนิคชอบอะไรที่สุดของความเป็นภาคอีสาน

นิค: เวลาผมมองไปที่ต่างจังหวัด ผมจะไม่ค่อยมองในแง่บวกอะครับ เพราะที่บ้านผมมันค่อนข้างไกลจากเมืองมาก ๆ ผมก็จะมองเห็นในเรื่องของความยากจน ความแห้งแล้งซะส่วนใหญ่ ถ้าถามว่าชอบอะไรไม่น่าจะมีครับ เพราะเรามองเห็นแต่ในอีกมุมนึงอะครับ

บนอินเทอร์มักมีภาพจำเกี่ยวกับคน “คนอีสาน” แบบหนึ่ง คิดเห็นยังไง

นิค: ผมอยากให้คำว่าคนอีสานไปในทางแง่บวกมากขึ้น เพราะเวลาเราบอกว่าเราเป็นคนอีสาน มันมักจะถูกด้อยค่าในเรื่องของภาพรวมนะครับอย่างเวลาที่เขาล้อกัน ในอินสตาแกรมของผม ผมก็จั่วหัวมาเลยว่าลูกอีสาน จั่วหัวเลยนะ

ส่วนใหญ่เพลงของ DOTDOTDOT จะเป็นเพลงที่เกี่ยวกับชีวิตในแง่มุมต่าง ๆ อย่างการเป็นคนต่างจังหวัดที่ต้องดิ้นรนเข้ามาในเมืองกรุง คิดเรามีความเชื่อมโยงอะไรกับตรงนั้นบ้าง

นิค: พอเราพูดถึงคนอีสาน เหมือนลึก ๆ ในภาพที่เราเห็นมันมักจะเป็นในเรื่องความลำบากขึ้นมาก่อนเลยอันแรกอยู่แล้ว ผมก็เลยแต่งเพลงออกมาในมุมมองที่เราเห็น ในเรื่องของความยากลำบาก มันก็เลยมาทรงนั้นเลยผมก็เอามาเขียนเพลงครับ

ทำไมเราถึงเลือกนำเสนอเนื้อหาเหล่านี้ลงในเพลงเรา คิดว่ามันเป็นการต่อสู้ ต่อรอง เรียกร้องอะไรผ่านบทเพลงไหม

นิค: ผมอยากให้เพลงของผมเป็นเพื่อนสำหรับคนที่เขาเหนื่อย ๆ มา แล้วเขาฟังได้ฟังเพลง ให้เรารู้ว่าอย่างน้อยมันมีผมที่เล่าเรื่องพวกนี้อยู่นะ เราอยากให้คนที่เข้ามาฟังแล้วรับรู้ว่าเราคือเพื่อนกัน เรากำลังรู้สึกในสิ่งเดียวกัน

มีเพลงไหนที่เราเคยฟังตอนเด็ก ๆ และมีอิทธิพลกับดนตรีที่เราทำในตอนนี้บ้าง

นิค: ถ้าตอนเด็ก ๆ ไม่ค่อยมีนะครับในเรื่องเพลงหมอลำก็ไม่ค่อยมี เพลงทั่วไปมันก็ไม่มีครับ อิทธิพลส่วนใหญ่มันจะมาตอนที่ค่อนข้างโตแล้ว อยู่ในช่วงวัยมหาลัยแล้ว ถ้าอิทธิพลหลัก ๆ คือผมชอบ Mute Math และ Massive Attack ที่จะเป็นอิทธิพลกับวง DOTDOTDOT ตอนนี้มาก ๆ

แล้วตอนเด็ก ๆ นิคชอบฟังเพลงอะไร

นิค: ชอบฟัง BIG ASS ครับ ชอบฟังเพลงทั่งไปอะไรอย่างนี้ครับ ไม่ค่อยได้เพลงฟังครับ ต้องยอมรับว่าตอนเด็ก ๆ ผมก็จะไม่ค่อยชอบฟังเพลงอีสาน ผมฟังแล้วผมจะนึกถึงบ้านซึ่งบ้านผมก็ค่อนข้างที่จะลำบากฟังแล้วมันจะนึกถึงช่วงเวลาเหล่านั้นผมเลยไม่ค่อยชอบฟังเท่าไหร่ครับ

โปรเจกต์ล่าสุดเพลงบางกอกเคมี ได้ทำงานร่วมกับมหาเฮียทูไนท์ด้วยเป็นยังไงบ้าง

นิค: ก็เหนื่อยครับ (หัวเราะ) จริง ๆ มันเหนื่อยเพราะมันเป็นการทำงานที่ DIY มาก เพราะพวกเราทำทุกอย่างกันเองหมดเลย ช่วยกันยกของไปไว้ตรงนั้นไปไว้ตรงนี้ และที่สำคัญคือมันเป็นการอัดนอกสถานที่ มันไม่มีแอร์ ไม่มีอะไรเลย พวกเราอัดกลางแดดด้วยมันก็เลยค่อนข้างที่จะเหนื่อย แต่โดยรวมก็สนุกดีครับ ได้ประสบการณ์ดี ๆ กลับมาครับ

เป็นการทำ Field Recording ครั้งแรกเลยหรือเปล่า การทำงานกับเสียงแวดล้อม ต้นไม้ใบหญ้า หิน น้ำ มันมีความท้าทายกับวงยังไงบ้าง

นิค: เป็นครั้งแรกครับ เราคุยกับทางมหาเฮียทูไนท์ว่าเพลงมันน่าจะลิงก์กับเสียงแอมเบี้ยน (Ambient) เสียงรอบนอกที่มันมีเสียงนกเสียงธรรมชาติพวกนี้อะครับ เราก็เลยลองทำดูในพาร์ท Audio ผมว่าการออกไปอัดเสียงนอกสถานที่ทำให้เพลงมันมีสเปซไม่มีอะไรเข้ามากั้น เพราะถ้าเราอัดในห้องอัดมันก็จะมีห้องกั้นเราไว้ แต่ในที่ธรรมชาติเสียงมันทะลุออกไปทุกอย่างเลยครับ ส่วนในเรื่องของมวลอารมณ์มันก็เป็นอีกอารมณ์หนึ่งที่แตกต่างจากห้องอัด เพราะเราจะรู้สึกว่ามันค่อนข้างดิบอะครับ มันทำให้อารมณ์เราดิบไปด้วย ตอนอัดมันก็ได้ในอีกอารมณ์หนึ่งที่เราไม่ได้ในห้องอัดแน่ ๆ ทั้งเรื่องของความร้อน เหงื่อ อากาศอะไรงี้ครับ มันก็วุ่นวายนะครับ ผมกลับบ้านไปผมหมดแรงเลย

ใช้เวลาการถ่ายทำนานไหม

นิค: ไม่นานครับ แค่วันเดียวเลย ก็คือแยกเซ็ตกัน อัดแคนช่วงสาย ๆ อัดกีตาร์ช่วงบ่าย อัดกลองช่วงเย็น มันต้องแข่งกับเวลาด้วยครับ เพราะว่าเดี๋ยวแสงมันจะหมด แล้วมันจะถ่ายแล้วมองไม่เห็น

เสียงแต่ละพื้นที่ แต่ละเวลาก็ไม่เหมือนกัน พอได้ไปอัดที่บ่อดินคาเฟ่ จังหวัดฉะเชิงเทราเป็นยังไงบ้าง ชอบตอนไหนเป็นพิเศษไหม

นิค: ก็จริง ๆ มันจะมีช่วงที่ต้องลงไปอัดกลองแล้วมันมีหินชูขึ้นมาสองอัน มันเหมาะกับการที่จะอัดกลองมาก ๆ เพราะว่ามันมีเสียงรูม ที่เป็นเสียงก้องธรรมชาติจากเวลาเราอัดกลอง เพราะเสียงมันจะไปกระทบกับหิน เราก็เอาไมค์จับเสียงที่มันกระทบกัน แล้วเอามาใส่กับเพลงก็ได้ในอีกมิติหนึ่งในแง่ของซาวด์ครับ

มีโมเมนต์ไหนที่รู้สึกว่าเสียงธรรมชาติหรือเสียงแวดล้อมของพื้นที่บ่อดินคาเฟ่พาเพลงบางกอกเคมี ไปไกลกว่าที่คิดไหม

นิค: ผมว่ามันคือเสียงแอมเบี้ยน (Ambient) ที่เป็นเสียงนกครับ ที่เราอัดแล้วมันก็แทรกเข้ามา มันก็เหมือนกันการผสมเสียงนี้เข้าไป มันก็ไม่ได้รู้สึกแปลกเพราะมันก็กลมกลืนกับเพลงได้ดีเลย

DOTDOTDOT ใช้เครื่องดนตรีแคนเข้ามาผสมด้วย และเคยให้สัมภาษณ์ไว้ว่าเสียงแคนแทนเสียงคนต่างจังหวัด เราอยากรู้ว่าทำไมถึงเลือกเสียงแคน เพราะอีสานก็มีเครื่องดนตรีพื้นบ้านหลายอย่าง

นิค: เอาจริง ๆ ผมก็ไม่ได้ตั้งใจ (หัวเราะ) ผมก็ไม่ได้คิดว่ามันต้องเป็นเสียงแคน ผมแค่รู้สึกว่ามีแคนมันน่าจะดีครับ แต่ผมก็ไม่ได้คิดว่าต้องเป็นแคนเท่านั้นนะ มันแค่นึกออกว่าถ้าใส่เสียงแคนลงไปมันน่าจะโอเคดีครับ เพราะจริง ๆ แล้วแคนมันคือส่วนที่เข้ามาหลังสุดครับ ก่อนหน้านั้นมันมีทุกอย่างครบหมดแล้ว หลังจากนั้นเราค่อยเอามือแคนเข้ามาร่วมเล่นแล้วสุดท้ายมันก็ไปด้วยกันได้ แต่ในเพลงทางกลับบ้าน ท่อน Outro มันจะมีเสียงซอด้วยครับ เพลงนั้นก็มีทั้งใช้แคนแล้วมีทั้งใช้ซอด้วย

ในอนาคตเราอยากได้เครื่องดนตรีอะไรเพิ่มเข้าไปอีกบ้าง

นิค: ในอนาคตเราก็อยากใช้พิณโปร่งครับ เพราะว่าเราอยากได้อะคูสติก (Acoustic) ของเสียงพิณ เพราะพิณไฟฟ้า ถ้าเราฟังดี ๆ แล้วมันค่อนข้างใกล้เคียงกันกับกีตาร์ไฟฟ้า แต่ถ้าเราใช้พิณโปร่งมันจะได้อะคูสติกของมันซึ่งมีความเฉพาะมากขึ้นกว่าเดิม ผมรู้สึกว่าเวลาคนฟังได้ยินเสียงของเครื่องดนตรีอีสานแล้วมันรู้สึกสนุกครับ รู้สึกจอยได้ง่ายขึ้น มันน่าจะเป็นประโยชน์ด้วยครับ

เล่าเบื้องหลังของแต่ละเพลงที่มีตอนนี้ให้ฟังหน่อย เริ่มที่ เพลงบางกอกเคมี ก็ได้

นิค: ในองค์รวมของเพลงนี้ผมแต่งเกี่ยวกับคนที่เสพยาครับ พอถึงช่วงเวลาหนึ่งที่เขากำลังเสพยาเกินขนาดแล้วเขาไม่สามารถช่วยตัวเองได้หรือว่าดูแลตัวเองอะไรได้แล้ว ในเนื้อเพลงก็จะมี “พ่อครับ แม่ครับช่วยผมด้วย” มันคือเรื่องของคนที่กำลังจะเสพยาเกินขนาดเลยครับ จริง ๆ ไอเดียหลักมันได้มาจากคำว่า “เมื่อสมองกำลังโดนลากจูง” ผมชอบคำว่าลากจูงผมก็เลยเอามาเชื่อมโยงเข้าไว้ด้วยกัน สุดท้ายก็ออกมาเป็นภาพรวมประมาณนั้น

แล้วทำไมถึงมาเป็นชื่อ บางกอกเคมี

นิค: จริง ๆ มันมีเพลงหนึ่งชื่อ Bangkok Chemist ของวง FUTON ครับ ผมก็เลยเอามาล้อ ๆ ให้มันไทยไปเลย และมันก็ตรงความหมายที่มีเคมีเกี่ยวกับพวกเรื่องยาด้วยครับ

แล้วเพลง ทางกลับบ้าน ล่ะ

นิค: เพลงทางกลับบ้าน เป็นเพลงที่ผมแต่งไว้เมื่อสามปี สี่ปีได้แล้วครับ ผมแต่งตอนที่ผมไปต่างจังหวัด ไปบ้านแฟน เวลาลงจากรถปุ๊ปผมเห็นแม่แฟนผมเข้าไปกอดกับย่าด้วยความที่ไม่ได้เจอกันนานอะครับ มันเป็นความคิดถึงที่เขาเข้าไปกอดกัน มันก็เลยเป็นสิ่งที่มันติดอยู่ในหัวผม แล้วผมก็เลยเอามาขยายเป็นเพลง เพลงนี้กีตาร์มันจะวิ่งยวบยาบตลอดทั้งเพลงอันนี้ตอนแรกที่ผมทำแล้วผมไม่มั่นใจ กลัวว่ามันจะฟังยากไปไหม เอาจริง ๆ ผมก็ไม่รู้ว่าสิ่งที่ผมทำมันคืออะไร เวลามีคนถามวงผมแนวอะไร ผมก็ตอบไม่ได้เหมือนกัน ผมก็เลยคิดว่าเอาคำว่าทดลองลงไปก่อน เพราะว่าเราไม่รู้ว่าเราจะทำอะไรบ้าง เราไม่ได้วางนิยามอะไรไว้ในเรื่องของแนวเพลงเท่าไหร่ เราเลยโยนคำว่าทดลองไปก่อนเพราะแบบนั้นเราจะได้ทำอะไรก็ได้ในชื่อ DOTDOTDOT อะครับ

ซ่อนความรู้สึกไว้ ล่ะ เพลงนี้เป็นเพลงที่เราชอบมาก

นิค: มันก็เป็นเพลงที่เกี่ยวกับคนต่างจังหวัดเข้ามาทำงานในกรุงเทพ แล้วก็มีเสียงแคนที่เล่าเกี่ยวกับคนต่างจังหวัด ส่วนถ้าเรามองเจาะลึกเรื่องดนตรี มันคือการที่เราค่อนข้างใช้ดนตรี หรือว่าสัดส่วนของดนตรีอะเป็นดนตรีที่ค่อนข้างสากลนิดนึง เฉพาะทางนิดนึงในเรื่องของจังหวะกลอง หรือการใช้เสียงสังเคราะห์ต่าง ๆ ครับ มันก็เหมือนกับการที่เราเอาความไทยมาก ๆ กับความสากลมาก ๆ มาผสมเข้าด้วยกัน

เพลงนี้มีไปอัด Music Video Live Session ภายใต้โครงการ Brand the Band ที่ฟังใจกับ CEA จัดด้วยเป็นไงบ้าง

นิค: ตอนนั้นในช่วงที่เราเข้าไปในโครงการนั้นแล้ว เรายังไม่ได้ปล่อยสักเพลงเลยครับ เรามีแต่เดโม่ แต่เราก็มีวิดีโอแสดงสดตอนที่จะทำโปรเจกต์จบ เราก็เอาวิดีโอแสดงสดส่งเข้าไปเพื่อให้เขาคัดเลือก เราก็ส่งเดโม่เพลงเข้าไป ตอนนั้นยังไม่มีเพลงสักเพลงที่ปล่อยออกไปด้วย แต่ก่อนที่มันจะออนแอร์ใน live Session เราก็ปล่อย Audio ไปก่อน พอซักอาทิตย์หนึ่ง Live Session มันก็ตามมาครับ มันก็เป็นการเชื่อมให้คนไปดู live Session ต่อด้วย

ทำไมสุดท้ายเราถึงเลือกอัดเพลงนี้

นิค: มันมีความเป็นเอกลักษณ์ที่สุดครับใน ณ ตอนนั้นเพลงที่เรามีอยู่เป็นเพลงที่เราอยากพรีเซนต์มากที่สุดครับ

ทำไมเราถึงเลือกภาพของ พี่จอม—ศรัณยู นักเขียนสายดนตรีมาเป็นปกซิงเกิล

นิค: ด้วยคอนเซปต์ที่ผมปล่อยไปมันจะเป็นภาพสตรีทโฟโต้เกือบทุกเพลงเลยครับ เพราะผมอยากได้การที่เราไม่ต้องเติมแต่งอะไรเลย ไม่ต้องมีการจัดวางอะไรเลย มันคือการจัดวางแบบธรรมชาติที่ช่างภาพเขาถ่ายออกมา มันจะได้เห็นความเรียลของภาพนั้น ๆ แล้วเราก็ติดตามกลุ่มสตรีทโฟโต้กันมาสักพักหนึ่ง ตอนนั้นเราไปเห็นภาพของพี่จอม เราก็ชอบเพราะมันค่อนข้างตรงกับเนื้อเพลง ตรงกับสิ่งที่เราอยากจะสื่อในเพลงนั้นครับ เราก็เลยทักไปหาพี่จอม เซอร์ไพรส์ตรงที่พี่จอมเขาก็เป็นคนที่ทำงานในวงการสื่อเกี่ยวกับเรื่องดนตรีด้วย เป็นเรื่องบังเอิญเลยครับ

ในฐานะศิลปินรุ่นใหม่เราอยากให้รัฐ หรือ CEA ซัพพอร์ตอะไรซีนดนตรี

นิค: จริง ๆ ตอนนั้นที่ผมทำเพลง มันค่อนข้างที่จะยากลำบากครับถ้าเราไม่มีในแง่ของเงินทุน เพราะถ้าเราไม่ได้มีเงินทุน หรือการซับพอร์ตจากทางบ้าน มันก็ค่อนข้างจะยาก การทำงานเพลงมันค่อนข้างใช้งบที่สูงถ้าเกิดเราอยากได้คุณภาพที่ดี ผมคิดว่าถ้าเขาเปิดโครงการให้คนที่มีของ มีสิ่งที่เราอยากจะสื่อออกไปกับศิลปิน วงดนตรีที่ไม่มีเงินทุน ถ้าเกิดเขามาสนับสนุนเราในเรื่องอะไรพวกนี้ได้มันน่าจะเป็นสิ่งที่ดี แต่ที่จริงที่เขาทำกับฟังใจในโปรเจกต์ Brand the Band มันก็เป็นสิ่งที่ดีแล้วนะครับ อยากให้มีเงินสนับสนุนถ้าเกิดเรามีโอกาสไปโชว์ที่ต่างประเทศมันก็เรื่องที่ดีครับ

เราเองก็มองตลาดต่างประเทศไว้เหมือนกัน

นิค: ใช่ครับ มีโอกาสก็อยากไป เป็นความฝันด้วยอยากไปเล่นต่างประเทศหรือว่าอยากเล่นหลาย ๆ ที่เลยครับ

นอกจากเรื่องเงินทุน เราอยากให้รัฐช่วยสนับสนุนด้วยไหนอีกบ้าง

นิค: เป็นเรื่องของการที่รัฐช่วยป้อนข้อมูล ไม่ใช่แค่การป้อนข้อมูลแบบเส้นตรง ผมว่าถ้าเขาช่วยกันกระจายข้อมูลไปหากลุ่มคน ช่วยกันทำอะไรให้มันหลากหลายมากขึ้น มันน่าจะเป็นตัวช่วยของศิลปินที่เพิ่งเริ่มต้น หรือศิลปินที่อยู่ในซีนที่เขาอาจจะยังไม่รู้จักกัน

ที่มาที่ไปของเพลง image

นิค: มันจะมีช่วงปี 2024 – 2025 ผมชอบถ่ายวิดีโอหรือว่าชอบถ่ายรูป ถ่ายไว้เฉย ๆ เห็นอะไรที่มันสวยดีผมก็จะชอบถ่ายวิดีโอไว้คิดว่าวันหนึ่งมันอาจจะได้ใช้ครับ ก็เลยถ่ายรวม ๆ ไว้ พอทำเพลง image ขึ้นมา มันก็เลยนึกถึงว่าเราเคยชอบถ่ายอะไรพวกนั้นไว้ประมาณนึง เลยนำมาผสมรวมกัน ภาพกับเพลงก็จะเชื่อมโยงกัน ส่วนถ้าเนื้อเพลงมันเป็นหมือนสิ่งที่เราเคยรู้สึกในอดีตแล้วเราผ่านจุดนั้นมาได้แล้วครับ มันคือภาพที่เรามอง แต่ตอนนี้มันไม่ได้เป็นอย่างนั้นแล้วครับ ในเนื้อเพลงขององค์รวมจะเป็นประมาณนั้น ไม่ค่อยมีอะไรมากครับ เพลงมันก็จะวน ๆ อยู่แค่นั้น

กรุงเทพช่วงปีนั้น มันมีอิทธิพลต่อตัวเรายังไง

นิค: มันเป็นปีที่มีจุดเปลี่ยนค่อนข้างเยอะครับ ในเรื่องของตัวผมเอง เป็นการทำวงจริงจังขึ้นด้วย

มีเบื้องหลังอะไรที่สนุก ๆ หรือแปลก ๆ ในการทำเพลงไหม หรือช่วงที่ถ่ายคลิปก็ได้ แชร์ให้ฟังหน่อย

นิค: ถ้าช่วงที่แปลก ๆ เหรอครับ ก็มันจะมีช่วงหนึ่งของวิดีโอ ที่มันเป็นแบบเหมือนเป็นรถที่ขายไส้กรอกอีสานครับ แล้วมันก็มีไฟเหมือนไฟพวงครับ โยงมายาว ๆ กับไส้กรอกก็ตลกดี (หัวเราะ) โชคดีที่เก็บวิดีโอนั้นไว้ และตอนที่ผมทำเพลงนี้ผมได้ พี่เบนซ์ Dept เข้ามาช่วยด้วย พี่เบนซ์เข้ามาช่วยในภาพรวมของเพลงเพราะที่ผมทำมันเพราะเป็นโปรเจกต์ที่ผมต้องทำตัวจบของมหาลัย แล้วพี่เบนซ์ก็เป็นโปรดิวเซอร์ในโปรเจกต์นี้ แต่เพลง บางกอกเคมี กับ ขวากหนามและความหวาดกลัว พี่เบนซ์ยังไม่ได้เข้ามาเพราะว่าตอนนั้นยังไม่มีสองเพลงนี้ แต่เพลงพวก ซ่อนความรู้สึกไว้ หรือว่า image พี่เบนซ์ก็มีส่วนช่วยดูภาพรวมด้วยครับ

ทำไมถึงเลือกปล่อยเพลงนี้เป็นเพลงแรก ขวากหนามและความหวาดกลัว

นิค: เพราะว่าเป็นเพลงที่มันส์ มันส์สุดเลยครับ แต่จริง ๆ มันเป็นเพลงหลัง ๆ แล้ว ตอนที่ผมเริ่มทำ DOTDOTDOT มันจะมีประมาณ 5 เพลง ขวากหนามและความหวาดกลัว เป็นเพลงที่ 6 ครับ เป็นเพลงหลัง ๆ เลย แต่ผมเลือกเอามาปล่อยเป็นเพลงแรก เพราะดนตรีมันสนุกดี คนมันน่าจะฟังแล้วเก็ทง่าย ๆ ฟังแล้วสนุกครับ

เล่นที่มาที่ไปของเพลงนี้ให้ฟังหน่อย

นิค: เนื้อหาเพลงมันมาจากประโยค “ขวากหนามและความหวาดกลัว” ผมเห็นโพสต์ในเฟซบุ๊กของคนคนหนึ่ง เขาโพสต์เกี่ยวกับอะไรสักอย่างผมจำไม่ได้แล้ว แต่มันจะมีประโยคที่เขาเขียนว่าขวากหนามและความหวาดกลัว ประโยคนี้มันติดอยู่ในหัวผม ผมก็เลยเอาประโยคนี้มาขยายต่อให้มันมีเรื่องราว เป็นเรื่องของคนเราที่ค่อนข้างสับสน มองไปทางไหนมันก็จะมีแต่ความหวาดกลัว มีแต่ขวากหนาม มองไปทางไหนมันก็เจอแต่ความเหนื่อยล้าในภาพของคนคนหนึ่ง

แล้วชื่อภาษาอังกฤษ ECLEXTIC LAMZING มายังไง

นิค: ECLEXTIC จริง ๆ แล้ว มันมาจากชื่อโปรเจกต์ของคนไทย เมื่อ 10 ปีก่อน Eclextic Suntaraporn (อิเคล็กติค: สุนทราภรณ์) ก็คือเอาเพลงของสุนทราภรณ์มาใส่กับดนตรีร่วมสมัย ดนตรีแบบดรัมและเบสอะไรพวกนี้ครับ มันก็เกิดความผสมผสาน เราเลยเอาคำว่า ECLEXTIC มาใส่กับคำว่า LAMZING เพราะว่าในเพลงค่อนข้างเป็นเพลงที่โยก สนุก ๆ เราเลยเอาผสมกันเป็นการผสมผสานกันระหว่างความเป็นสากลและคำว่า LAMZING เข้ามา

เราชอบหน้าปกเพลงนี้มาก ๆ เพราะรูปนี้ความเป็นต่างจังหวัดโคตรชัด การรวมตัวกันดูทีวีของคนในหมู่บ้าน/ต่างจังหวัด ซึ่งความเป็นเมืองมันไม่มีสิ่งนี้ นิคช่วยเล่าที่มาของภาพนี้ให้ฟังหน่อย รูปนี้มาจากไหน

นิค: ภาพนี้เป็นสตรีทโฟโต้เหมือนกันครับ แต่เป็นของฝรั่งคนหนึ่ง คือตอนแรกผมมองว่าภาพปกอันนี้มันควรจะเป็นภาพนักมวยที่กำลังชกกัน เพราะว่าถ้าเกิดเรามองในเนื้อเพลงอีกมุมหนึ่งอะ ถ้าเรามองเป็นภาพของนักมวยที่กำลังชกอยู่มันเข้ากันมากเลย ผมก็ไม่ได้คิดมาก่อนนะ แต่พอเรามามาจับยำ ๆ รวมกัน มันเข้ามาก ผมก็เลยอยากได้ภาพปกเป็นภาพนักมวยที่กำลังชกกัน ผมก็พยายามหา หารูปของคนนู้นคนนี้ มันจะมีคนหนึ่งที่เขาเป็นคนถ่ายภาพนักมวยที่กำลังชกกัน ลงในเว็บบอร์ดประมาณ 10 ปีที่แล้ว ผมก็พยายามติดต่อไปที่เขาทุกช่องทางที่ผมสามารถหาได้เลย แต่เขาก็ไม่ได้ตอบอะไรกลับมาก็เลยพลาดภาพนั้นไป จากนั้นผมก็เลยลองหาในโซเชียลนู่นนี่นั่นก็เลยไปเจอภาพที่ใช้ตอนนี้ เป็นภาพของกลุ่มคนที่กำลังดูการชกมวยอีกที ตอนแรกจากที่เรามองเป็นภาพคนชกมวย แต่ตอนนี้เรามองในมุมของคนที่กำลังดูการชกมวย มันเหมือนกับว่าเรากำลังเอาเนื้อเพลงเราอะ พูดเกี่ยวกับคนที่กำลังชกมวย และคนกลุ่มนี้ก็กำลังดูสิ่งนั้น

มีช่วงไหนที่เราเชื่อมโยงกับเหตุการณ์ในภาพบ้าง

นิค: พอมันเป็นภาพกลุ่มคนรวมกันดูทีวีมันจะมีพ่อค้าร้านส้มตำคนหนึ่งช่วงที่ผมเรียนมหาลัยเขาชอบเรียกเพื่อน ๆ มานั่งดูมวย เวลาผมไปซื้อส้มตำใช่ไหมครับ เขาก็จะชอบชวนคนนู้นคนนี้มาดูมันคล้าย ๆ ภาพนั้นเลยครับ

มีแพลนจะปล่อยอัลบั้มเต็มไหม มีไอเดียหรือยัง

นิค: มีครับ ผมพยายามปล่อยให้มันทันในต้นปีนี้ คอร์ไอเดียหลักเลยก็คือมันจะเป็นการที่เราเสิร์ฟความเพียว ความเป็นตัวเองมาก ๆ แล้วมันไม่ได้มีอะไรมากำหนดเลย แล้วมันเป็นอัลบั้มแรก ผมอยากจะเสิร์ฟความเพียวให้กับคนฟังให้ได้มากที่สุด

จะมี Field Recording อีกไหม

นิค: ถ้ากับทางมหาเฮียทูไนท์ เดี๋ยวเราจะมีปล่อย EP แยกไปด้วยครับ ก็คือเราจะอัดนอกสถานที่กันหมดเลยทั้ง 4 เพลง ตอนนี้เราก็อัดเพลงที่ 2 กันแล้วครับ ซึ่งเป็นเพลงใหม่ที่ไม่ได้รวมกันในอัลบั้ม เราไปอัดกันในวัดด้วย ในวัดมันจะเป็นเหมือนศาลาที่เก็บพวกเครื่องดนตรีเก่า ๆ ฆ้องอะไรพวกนี้ครับ เราก็เข้าไปอัดกลองในห้องนั้น ในห้องนั้นมันจะมีเครื่องดนตรีเปิงมาง เราก็เอามาใส่มาผสมกับเพลงเรา

Bangkok Music City (BMC)ประกาศไลน์อัพแล้ว และ DOTDOTDOT จะได้ไปเล่นที่งาน BMC ด้วย เราคาดหวังอะไรบ้าง

นิค: จริง ๆ ก็อยากให้ Delegate ต่างประเทศได้มาดูวงผม เพราะว่าเราไม่อยากสื่อสารแค่คนไทยเท่านั้น เราก็อยากให้คนต่างประเทศมาฟังในสิ่งที่เราจะพรีเซนต์ เพราะเราก็ใช้เครื่องดนตรีไทยด้วย

วงคิดว่าการมีงาน Bangkok Music City ในบ้านเรามันสำคัญต่อศิลปิน/ต่อวงยังไงบ้าง

นิค: มันสำคัญมากครับ เพราะมันเป็นจุดที่คนที่ไม่มีใครรู้จักเราสามารถมารู้จักเราได้ผ่านงานนี้ ถ้าเกิดเราไม่มีงานให้ได้ไปเล่นหรือว่าไม่มีงานอะไรที่คนมาดู มันก็ค่อนข้างยากครับที่เราจะส่งเสริมในวงกว้าง มันสำคัญกับการที่ทำให้คนอื่นเห็นเรา กับการสนับสนุนเราไปในตัว

แล้วเรามองวงในอนาคตเป็นยังไงบ้าง

นิค: เราก็อยากปล่อยเพลงไปแล้วก็ออกไปเล่นตามที่ต่าง ๆ ตามต่างจังหวัด เป็นไปได้ก็อยากไปต่างประเทศ เพราะเราแค่โฟกัสการเล่นดนตรีในหลาย ๆ ที่ ส่วนในเรื่องของตัวเพลงเราก็วางคอนเซปต์อัลบั้มที่ 2 เราอยากเอาดนตรีแบบพวกตะวันออกเข้ามาใช้ด้วย นั่นคือเรื่องของตัวเพลงนะครับ

อยากให้นิคฝากถึงคนที่ยังไม่เคยฟัง และแนะนำเพลง 1 เพลงให้กับคนที่ยังไม่เคยฟังเพลงของ DOTDOTDOT หน่อย

นิค: ถ้าเกิดยังไม่เคยฟังก็ลองฟังดูได้ เพราะว่าผมอยากพรีเซนต์ถึงความหลากหลายในเรื่องของแนวดนตรี เรื่องของอะไรหลาย ๆ ครับ เราอยากเป็นหนึ่งในความหลากหลายของวงการดนตรีไทยก็อยากให้ลองมาฟังดู เผื่อจะชอบ ถ้าเลือกหนึ่งเพลงก็จะเลือกซ่อนความรู้สึกไว้ครับ เป็นเพลงที่ค่อนข้างพรีเซนต์ความเป็น DOTDOTDOT ได้ดีมาก ๆ

---

ติดตามความเคลื่อนไหว ฟังเพลงใหม่ของ DOTDOTDOT ก่อนใครได้ที่ Facebook / Instagram / Youtube