Zeedox กับการมองดนตรีป๊อปของตัวเองเหมือนผ้าขาวแห่งการลองผิดลองถูก ที่สุดจะเรียบง่ายแต่ถึงใจในอัลบั้ม ‘White T-Shirt’

สำหรับใครหลายในที่นี่อาจรู้จัก Zeedox หรือ ซี—เวหยุทธ์ เกตุปัญญา ในฐานะนักร้องและมือกีตาร์อีกคนจาก LEPYUTIN วงดนตรีอัลเทอร์เนทีฟร็อกที่มีส่วนผสมหลากรสชาติจากสมาชิกที่มีมากถึงหกคน แต่ในอีกด้านหนึ่ง เขาก็มี Side-Project ในสไตล์ที่แตกต่างออกไป และยังเคยผ่านการเป็นศิลปินในสังกัด จนตัดสินใจออกมาค้นหาตัวเองในฐานะศิลปินเดี่ยวอีกครั้ง โดยเฉพาะในอัลบั้ม White T-Shirt (2025)

โดยอัลบั้มดังกล่าวก็ได้ติด 1 ใน 25 รายชื่อ Best Thai Albums of the Year ของพวกเราชาวคอสมอสอีกด้วย Transmission ครั้งนี้ เราเลยขอถือโอกาสชวนเขามาพูดคุยถึงจุดเริ่มต้น ไปจนถึงเบื้องหลังการทำงานที่เขามองดนตรีป๊อปของตัวเองเป็นเหมือนผ้าขาวแห่งการลองผิดลองถูก และในทุก ๆ เพลงจะมีความเรียบง่ายหรือเต็มไปด้วยความสนุกแค่ไหน มาอ่านบทความไปพร้อมฟังเพลงของหนุ่มคนนี้กันได้เลย

ที่มาของสตูดิโออัลบั้ม ‘White T-Shirt’ มีคอนเซ็ปต์หรือไอเดียมาจากอะไร?

ซี: จุดเริ่มต้นคือผมพยายามลองหาคอนเซ็ปต์คูล ๆ ให้โดนใจวัยรุ่นอยู่ครับ เเต่ก็คิดไม่ออกแล้วทุกอย่างมันก็ค่อนข้างฟังดูเมคไปหมด แถมตอนเเรกจะตั้งชื่ออัลบั้มว่า Zeed ด้วยซ้ำ (หัวเราะ) จนวันนึงผมบังเอิญได้ไปฟังสัมภาษณ์ของ Tyler the Creator ที่เขาบอกกับศิลปินหลาย ๆ คนว่า “ถ้าอยากจะปล่อยเพลงก็ปล่อยไปเถอะ คุณไม่จำเป็นต้องพยายามคิดหาไอเดียเพื่อ Breakthrough อะไรบางอย่างหรอก เหมือนที่บางครั้งเราก็เเค่อยากหยิบเสื้อยืดสีขาวธรรมดามาใส่ เเล้วก็ออกไปวิ่งเล่นสนุก ๆ บ้างก็แค่นั้นน่ะ”

หลังจากที่ผมได้ยินก็เก็ทมันทันที แล้วบอกกับตัวเองว่า นี่เเหละ No More Bullshitting ความต้องการของผมใน ณ ตอนนั้น เลยมีเเค่การทำเพลงเเล้วปล่อยอัลบั้มออกมาให้ได้ ภาพรวมมันเลยไม่ได้มาพร้อมกับคอนเซ็ปต์หรือคาเเรกเตอร์ที่หวือหวา และคำว่า “White T-Shirt” ก็ให้ความรู้สึกที่ดูเป็นอะไรที่สะอาด ๆ เรียบง่ายดีครับ

สำหรับใครหลายคนอาจรู้จัก Zeedox ในฐานะศิลปินเดี่ยว แต่การกลับมาในครั้งนี้ ซีทำงานในรูปแบบของการเป็น “วงดนตรี” (Band) ทั้งในพาร์ทต่าง ๆ ที่มีเพื่อนศิลปินช่วยกันปั้นแต่งดนตรี อัดเพลง ไปจนถึงการแสดงสด ที่เล่นกันแบบจริงจังมากขึ้น ส่วนตัวรู้สึกยังไงบ้างกับการได้กลับมาทำงานร่วมกับคนอื่น ๆ บ้าง?

ซี: จริง ๆ ผมแอบรู้สึกกลับกันว่า เราอาจจะเอาจริงเอาจังกับมันน้อยลงแล้วด้วยซ้ำครับ เพราะถ้าเราซีเรียสกับมันมากเข้า เราก็คงหวงพาร์ทการทำดนตรีมาก ๆ และอยากให้ทุกอย่างถูกสร้างขึ้นด้วยตัวเองหรือตัวคนเดียว ซึ่งผมเชื่อว่าศิลปินเดี่ยวหลายคนในที่นี่คงเข้าใจดี เเต่เพราะว่าการที่เราจริงจังน้อยลงนี่แหละ ทุกอย่างเลยกลายเป็นเรื่องที่เริ่มสนุกมากขึ้น และเราสามารถเปิดรับไอเดียรอบตัวได้มากยิ่งขึ้นครับ

สำหรับผมเอง การได้ทำเพลงกับเพื่อนสนุกจะตาย เเถมมีอะไรที่เราสามารถชื่นชมและรู้สึกภูมิใจด้วยกันได้อีก และอาจจะต้องทำความเข้าใจก่อนว่า หลาย ๆ ผลงานที่ผ่านมา ผมชอบซัดคนเดียวจนจบเพลงเลย ซึ่งมันก็ดีนะ เเต่ถ้าเรามีไอเดียจากหลาย ๆ คนมารวมกันมันย่อมดีกว่าอยู่เเล้ว แม้บางเพลงในอัลบั้มนี้ ผมจะรู้สึกเสียดายที่ไม่ได้ชวนทุกคนมาอัดด้วยกัน ไม่งั้นคงสุดกว่านี้มาก เเต่ตอนนี้ก็ถือว่าอยู่ในปริมาณที่เยอะพอสมควรเเล้วล่ะครับ

ส่วนใหญ่ผลงานเพลงที่เคยปล่อยก่อนที่จะทำอัลบ้ัม ‘White T-Shirt’ จะเป็นแนวอัลเทอร์เนทีฟ-อะคูสติกป๊อป แต่พอมาถึงอัลบั้มชุดนี้ที่บางเพลงกลับมาทางฮาร์ดร็อก หรือไซคีเดลิกร็อกไปเลย อย่าง ‘Darn’ และ ‘Plastic’ อยากรู้ว่าทำไมใส่ด้านร็อกแอนด์โรลเข้ามา หรือปกติเป็นคนฟังเพลงแนวนี้อยู่แล้วหรือเปล่า?

ซี: จริง ๆ ผมไม่ได้ตัดสินใจเรื่องเเนวเพลงว่าควรเป็นอย่างใดอย่างหนึ่งมาก่อนเลยครับ แม้เราอาจจะเติบโตมากับเพลงร็อกก็จริง จนมันกลายเป็นสิ่งที่ค่อย ๆ ซึมซับเข้าไปอยู่ในสายเลือด บวกกับความต้องการส่วนตัวที่จะอยากฟาดกีตาร์ไปมาอยู่เเล้ว ซึ่งผมต้องแอบบอกก่อนว่า ยิ่งพอลองกลับไปฟังผลงานก่อน ๆ ของตัวเอง ผมก็ยิ่งรู้สึกได้ว่ามันก็อาจจะยังไม่ใช่ตัวตนที่เเท้จริงของเรานัก

แต่ก็ไม่แน่ว่า สิ่งนี้อาจจะกลายเป็นตัวตนด้านหนึ่งของผมมาโดยตลอด ตั้งเเต่ไหนเเต่ไรอยู่เเล้วก็เป็นได้ และมันก็ไม่เชิงว่าเป็นการก้าวข้ามตัวตน เเต่มันเหมือนเป็นการกลับไปหาคนเดิมที่เราเคยเป็นมากกว่าครับ (หัวเราะ)

มีเพลงไหนจากอัลบั้ม ‘White T-Shirt’ ที่อยากแนะนำหรือพูดถึงเป็นพิเศษไหม?

ซี: อยากเเนะนำทุกเพลงเลยครับ เเต่ถ้าให้เลือกเเค่หนึ่งเพลง ผมขอเลือกเพลง “เเค่บอกฉัน” อยากให้ทุกคนลองไปฟังกันดู เผื่อมันอาจจะสามารถช่วยให้คุณมีเเรงขึ้นมาอีกนิด ๆ หน่อย ๆ ในวันที่เราเหนื่อยจนเหมือนจะไร้ความรู้สึกไปเเล้ว ซึ่งหวังว่าเพลงที่ผมปล่อยออกไปจะช่วยให้ใครสักคนรู้สึกดีได้ไม่ทางใดก็ทางหนึ่งนะครับ

อีกหนึ่งสิ่งที่เราพอสังเกตได้คือในทุก ๆ เพลง จะมีสักหนึ่งเพลงที่เรามองว่า มีการใช้ภาษาหรือ เลือกคำไทยได้ดี แล้วมันได้กลายเป็นลายเซ็นต์ อยากรู้ว่าปกติซีมีวิธีเขียนเพลง หรือเริ่มแต่งเนื้อหา จากอะไรบ้าง? ไปจนถึงเมโลดี้และทำนองเพลงป๊อปที่ไม่ค่อยเลี่ยนมาก อย่างในเพลง ‘คิดก่อนคิด’

ซี: สำหรับผมแอบยากนิดหน่อยครับ ความยากหลัก ๆ คือการนำภาษาไทยไปร้องหรือใส่ให้เป็นเมโลดี้ให้ได้ การเขียน-แต่งเพลงไทยจึงเป็นเรื่องที่มีข้อจำกัดอยู่มาก แต่จากประสบการณ์ของผมคือเราคงต้องลองร้องหรือฮัมมันออกมา ผิด ๆ ถูก ๆ บ้างไม่เป็นไร แต่มันจะเริ่มเจอช่องที่ใส่เมโลดี้ของมันเข้าไปได้เอง ไม่แน่ใจว่าสิ่งที่ผมหรือใครหลายคนได้เรียนไอความเจ้าบทเจ้ากลอนมามันช่วยได้ไหม ยังไงก็ลองเอามันออกมาใช้ดูครับ เหมือนที่คนผิวสี-ผิวดำเขามีเพลง Blues อยู่ในหัวใจ ดนตรีของเขาจึงทำให้คนฟังมีอารมณ์ร่วมได้ไม่ยาก

ในฐานะที่ซีเคยเป็นศิลปินในสังกัด Sanamluang Music ภายใต้ชื่อ “Zee” และมีโอกาสได้ปล่อยผลงาน EP ‘Breaking Down 101’ หากมองย้อนกลับไป ณ ตอนนั้น ซีได้ประสบการณ์ อะไรจากการทำงานร่วมกับค่ายเพลงบ้าง? เมื่อลองมาชั่งน้ำหนักกับการเป็นศิลปินอิสระในตอนนี้

ซี: หลัก ๆ น่าจะเป็นเรื่องการคิดให้เป็นระบบ และอีกหลายอย่างที่มีโอกาสได้เรียนรู้แล้วนำมาใช้ตอนเป็นศิลปินอิสระ ซึ่งตอนนี้พอออกมาทำเองก็อาจจะไม่เก่งเท่าตอนที่มีพี่ ๆ ทีมงานภายในค่ายช่วย แต่เรายังพอจับภาพได้ว่าสิ่งที่เคยทำตอนอยู่กับค่าย ถ้าเราเอามาทำด้วยตัวเองมันจะออกมาประมาณไหน แต่เราก็ยังอยู่ในช่วงลองผิดลองถูกอยู่ตลอดเวลาครับ

สำหรับเรา ซิงเกิล ‘รักเธอใหม่’ ถือเป็นเพลงแจ้งเกิดที่ซีได้ส่งเพลงของตัวเองออกสู่สาธารณะชน จากการอัพโหลดทิ้งไว้บนยูทูปเมื่อ 10 ปีที่แล้ว โดยผลตอบรับมันก็ค่อนข้างดีมาก ๆ อยากรู้ว่าแรงบันดาลใจและเรื่องราวเบื้องหลังของเพลงนี้คืออะไร? และเพลงนี้มันทำงานกับซียังไง ในมุมมองที่หากได้วนกลับมาฟังมันอีกครั้ง? (แอบคิดว่ามันเหมาะกับ การไปประกอบหนังหรือเป็นเพลง End-credit ของอะไรสักอย่างเหมือนกัน)

ซี: เพลงนี้อาจจะเป็นเพลงเเรกที่ผมสามารถดึงอารมณ์ของตัวเองออกมาให้อยู่ในเพลงได้แบบ 100 เปอร์เซ็นต์จริง ๆ เลยครับ เเต่ถ้าให้มองย้อนกลับไป ผมกลับรู้สึกได้ถึงความไร้เดียงสาของเด็กผู้ชายคนนึง ที่เลือกจะทำตามใจโดยไม่คิดหน้าคิดหลังอะไรเลย ในช่วงนั้น เขาคงเป็นเด็กที่ซื่อตรง พร้อมจะเทใจทั้งใจไปกับอะไรหรือใครก็ได้ ช่วงหลังเขาอาจจะโผล่มาให้เห็นไม่บ่อย เเต่ผมก็ยังขอบคุณเด็กคนนี้เสมอที่ทำให้ทุกอย่างเกิดขึ้นมาได้

คำว่า “เพลงป๊อป” ในมุมมองของ Zeedox ต้องประกอบไปด้วยอะไรบ้าง?

ซี: สำหรับผมคิดว่า เพลงป๊อปควรมีส่วนไหนก็ได้ที่สามารถถูกเรียกได้ว่าเป็นใจความของเพลง เเละส่วนนั้นถูกเอามาพูดถึงบ่อยที่สุดในสไตล์ที่เท่ที่สุด หรือในบริบทที่ถูกต้องต่อข้อความที่ต้องการจะสื่อสารออกไป บ่อยครั้งมันอาจจะเป็นท่อนฮุค บางครั้งอาจจะเป็นไลน์กีตาร์ หรือกฏของมันอาจจะไม่ตายตัวเลยก็ได้ เเต่ดีหรือไม่ดีล้วนขึ้นอยู่ที่สไตล์ของการบอกเล่าใจความนั้น ๆ ของแต่ละศิลปินครับ

เมื่อพูดถึงพาร์ทของการเป็นสมาชิก 1 ใน 6 ของวง LEPYUTIN มันได้เชปการทำงานโปรเจกต์เดี่ยวของตัวเองยังไง? เพราะสไตล์เพลงก็ค่อนข้างแตกต่างกันมาก ระหว่างโฟล์กป๊อป ส่วนวงก็จะแนวอัลเทอร์เนทีฟร็อกไปเลย หรือมีอะไรที่ตัวเองมองว่าได้รับมันกลับมาในแง่ของการได้เล่นดนตรีกับเพื่อน ๆ ทุกคนหรือเปล่า?

ซี: จริง ๆ เรื่องนี้ สำหรับผมก็แอบเป็นเรื่องที่น่าคิดอยู่เหมือนกันครับ เพราะต่อให้ทั้ง Zeedox กับ LEPYUTIN จะมีเเนวทางหรือแนวเพลงที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง ผมก็ไม่เคยคิดที่จะแยกออกจากวงนี้ไปทำโปรเจกต์ตัวเองอย่างเดียว เเละก็ไม่เคยคิดที่จะหยุดทำงานเดี่ยวเพื่อไปโฟกัสเเค่กับวงเช่นกัน ผมกลับมองว่า ทั้งสองโปรเจกต์มันคือความรักที่ผมมีให้กับการเล่นดนตรี เเค่อันนึงเราอาจจะสนุกที่ได้ทำกับเพื่อน ๆ เเละมันก็กำลังไปได้ดี เเต่มันไม่ได้ทำให้ผมลดความต้องการที่อยากจะเล่าเรื่องต่าง ๆ ผ่านดนตรีในมุมของผมเอง

บางคนอาจมองว่าผมกำลังการกระจายความเสี่ยงในธุรกิจดนตรีที่ตัวเองทำอยู่ทั้งสองวง แต่ถ้าคุณเป็นศิลปิน คนทำเพลง หรือมีวงดนตรีของตัวเอง ทุกคนก็คงเข้าใจดีว่าดนตรีนอกกระเเสคือธุรกิจที่โคตรจะเสี่ยง ไม่ว่าจะเป็นในเชิงธุรกิจ หรือเล่นเพื่อความสนุกก็ตาม และถ้าผมไม่รักดนตรีหรือรักทั้งสองวงนี้ ตัวผมเองก็ไม่กล้าเอาความเสี่ยงมาแบกไว้สองฝั่งเหมือนกันครับ และอย่างที่ทราบกันดีว่ารายได้เฉลี่ยอาจจะไม่พอต่อเดือนด้วยซ้ำ

อยากฝากอะไรถึงแฟนเพลงที่ติดตามของ Zeedox และกำลังฟัง อัลบั้มชุดนี้ไหม?

ซี: ฝากขอบคุณทุกคนที่ยังติดตามกันครับ ยังไงอย่าลืมเเชร์ผลงานให้ผมด้วยนะครับ ผมและเพื่อน ๆ จะได้มีงานเยอะขึ้น และเราทุกคนจะได้ออกมามาพบเจอกันบ่อย ๆ หรือถ้าใครอยากขอคอร์ดเพลงไหน ก็ทักมาขอกันได้เหมือนเดิมเสมอครับ!

”I really hope the music I make can do some good to the world and the souls”

อ่านต่อ Zeedox ละทิ้งความซับซ้อน เพื่อฟังเสียงของตัวเองในเสื้อยืดสีขาวตัวเดิมในอัลบั้มล่าสุด ‘White T-Shirt’

Nattha.C

+ postsBio

แบม นักเขียนน้องเล็กที่ชอบอ่านหนังสือและฟังเพลงในเวลาเดียวกัน

• Nattha.C

  Puma Blue ปลดเปลื้องอารมณ์ผ่านดนตรีทริปฮ็อปที่หลอกหลอนและใคร่ครวญราวภาพฝันที่ไม่อาจวางลงในอัลบั้ม “Croak Dream”
• Nattha.C

  Mandy Indiana วงดนตรีโพสต์พังค์กับความโกลาหลที่ไม่เหมือนใคร
• Nattha.C

  Secret Love อัลบั้มที่บันทึกถึงความเหนื่อยหน่ายต่อโลกกับการถ่ายทอดอารมณ์ที่เปิดผ่านสู่ความอ่อนไหวจาก Dry Cleaning
• Nattha.C

  Zeedox กับการมองดนตรีป๊อปของตัวเองเหมือนผ้าขาวแห่งการลองผิดลองถูก ที่สุดจะเรียบง่ายแต่ถึงใจในอัลบั้ม ‘White T-Shirt’
• Nattha.C

  May Suprapatanant ผู้ซัพพอร์ตหลังศิลปินทั้งในฐานะเพื่อน และพาร์ตเนอร์ธุรกิจดนตรี ในวันที่โลกของสื่อกำลังเปลี่ยนฟอร์ม
• Nattha.C

  Echo Resort สะท้อนถึงโลกกึ่งฝันกึ่งจริงอันแสนละมุนและลึกลับที่พาเราย้อนกลับไปค้นหาตัวตนภายในอีกครั้งกับอัลบั้มใหม่ ‘A Fantasy’ 
• Nattha.C

  High Vis เดือดพล่าน จริงใจ และเต็มไปด้วยพลังที่กอบกู้ชีวิตคืนกับคอนเสิร์ตแรกในไทยของวงฮาร์ดคอร์พังค์จากอังกฤษ
• Nattha.C

  TAIWAN BEATS 2025 งานเชื่อมสัมพันธ์ไทยและไต้หวัน ช่วยกันผลักดันซีนดนตรีไปสู่ระดับโลก
• Nattha.C

  Bandcamp แพลตฟอร์มที่ไม่ได้มีแค่ ซื้อ-ขาย-ฟังเพลง แต่ศิลปินคือเรื่องหลัก และกำไรคือการพบเพื่อนหรือเจอดนตรีใหม่ ๆ
• Nattha.C

  A BOY IN RED x KOMBO สองเพื่อนซี้ที่ไม่ได้มองว่าดนตรีมีแค่เสียง แต่ “วิชวล” และ “ไลท์ติ้ง” คืออีกสิ่งที่ช่วยพาโชว์ของศิลปินให้สนุกขึ้นไปอีกหนึ่งสเต็ป