TAIWAN BEATS 2025 งานเชื่อมสัมพันธ์ไทยและไต้หวัน ช่วยกันผลักดันซีนดนตรีไปสู่ระดับโลก

355

Taiwan Beats 2025 กลับมาอีกครั้งกับงานเสวนาเชิงสร้างสรรค์และมิวสิคโชว์เคสประจำปีที่ทำ หน้าที่เป็นหนึ่งในสะพานเชื่อมระหว่างศิลปะ วัฒนธรรม อุตสาหกรรมดนตรี และผู้คนไว้ด้วยกัน ภายใต้ซีรีส์ “Thailand–Taiwan Music Exchange” เพื่อแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมดนตรีระหว่าง ประเทศไทยและประเทศไต้หวัน โดยงานในครั้งนี้ได้จัดขึ้นที่ Thailand Creative & Design Center (TCDC) ที่ตั้งอยู่บนอาคารไปรษณีย์กลางบางรัก กรุงเทพฯ เมื่อวันศุกร์ที่ 5 ธันวาคมที่ผ่านมา

ในฐานะที่กระทรวงวัฒนธรรมของประเทศไต้หวัน ไม่ได้เล็งเห็นเพียงการส่งออกศิลปินเพื่อไปเล่นคอนเสิร์ตตามสถานที่ต่าง ๆ รวมถึงการจัดงาน Music Showcase พร้อมด้วย Business Networking เพื่อขยายตลาดธุรกิจและฐานแฟนต่างประเทศเท่านั้น พวกเขายังส่งเสริม “งานศิลปะ” ที่ยังเป็น ส่วนสำคัญในอุตสาหกรรมนักออกแบบอีกด้วย ทำให้พวกเขาจึงเลือกมาจัดงานนิทรรศการในชื่อ “Taiwan Beats: Music Scene Exhibition” ณ TCDC สาขากรุงเทพฯ ตั้งแต่วันที่ 27 พฤศจิกายน ถึง 7 ธันวาคม และหอศิลปวัฒนธรรมเมืองเชียงใหม่ในวันที่ 4 ถึง 14 ธันวาคมนี้

สำหรับโปรเจกต์ Taiwan Beats ถือเป็นโครงการที่ได้รับการสนับสนุนจากภาครัฐบาล ก่อตั้งขึ้นโดย the Bureau of Audiovisual and Music Industry Development (BAMID) สำนักงานพัฒนา อุตสาหกรรมภาพยนตร์และดนตรีที่อยู่ภายใต้ Ministry of Culture กระทรวงการวัฒนธรรมไต้หวัน ผ่านการดำเนินงานโดย Taiwan Creative Content Agency (TAICCA) ที่พวกเขายังเดินหน้าจับมือ กับหลายประเทศในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเชียงใต้อย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะในประเทศไทยนั่นเอง

แต่ก่อนที่เราจะไปฟังหัวข้อเสวนาจากนักออกแบบในภาคบ่าย ในชั่วโมงของการเปิดงานครั้งนี้ก็ได้รองอธิการบดีจากกระทรวงวัฒนธรรมอย่างคุณ Hsu Yi-chun กล่าวเปิดงานว่า แม้ตลอดเส้นทาง ที่ผ่านมาของทั้งสองประเทศจะมีความซับซ้อนและมีการเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา แต่เธอก็เชื่อว่า ทั้งสองฝ่ายจะให้ความร่วมมือและสนับสนุนกันอย่างต่อไป โดยเธอสังเกตเห็นว่าทั้งประเทศไทย และประเทศไต้หวัน มีจุดร่วมทางวัฒนธรรมด้วยกันหลายอย่าง ทำให้รู้สึกคุ้นเคยเหมือนได้อยู่บ้าน

แม้ตัวเลือกในการขยายตลาดในปีนี้มีทั้งประเทศไทย เวียดนาม และฟิลิปปินส์ แต่พวกเขาก็ได้ เลือกไทยเป็นที่แรก เพราะนอกจากดนตรีแล้ว เมืองไทยยังน่าสนใจในเรื่องงานออกแบบต่าง ๆ ทั้งด้านสถาปัตยกรรม และสภาพแวดล้อมของแต่ละพื้นที่ เหตุนี้จีงทำให้คณะผู้แทนด้านธุรกิจจากฝั่งไต้หวันทั้งหมด 19 บริษัท และพันธมิตรกว่าอีก 30 รายชื่อ สนใจที่จะมาเข้าร่วมงานในครั้งนี้ด้วย

ถัดมาคือประธานบริษัท GrX Studio อย่างคุณ Sheng-Jung TANG 湯昇榮 ตัวแทนจากทีมงาน โปรดักชันผู้สร้างภาพยนตร์และรายการโทรทัศน์ชื่อดังในประเทศไต้หวัน ส่วนตัวเขาได้มองเห็น วิสัยทัศน์เกี่ยวกับการแลกเปลี่ยนดนตรีระหว่างประเทศไต้หวันและประเทศไทยกันอย่างใกล้ชิด ยิ่งขึ้นในช่วงที่ผ่านมา โดยเฉพาะในฝั่งภาพยนตร์และทีวีซีรีส์ หลายคนอาจสังเกตได้ถึงจำนวนงาน คอนเสิร์ต มิวสิคเฟสติวัล แฟนมีตติ้งที่มากขึ้น รวมถึงปฏิกิริยาของแฟนเพลงและคอหนังชาวไทย ที่ชื่นชมหรือสนับสนุนกันและกัน เขายังมองว่าภาพยนตร์เป็นอีกปัจจัยหนึ่งในการปูทางให้ดนตรีได้ เฉิดฉายขึ้นอีกครั้ง ไปจนถึงในส่วนของศิลปิน-วงดนตรีไต้หวัน เช่น Hush, The Crane, I MEAN US, The Dinosuar’s Skin และอื่น ๆ ที่เข้ามาทำการแสดงคอนเสิร์ตในประเทศไทย มันยิ่งพิสูจน์แล้วว่า วงดนตรีไทยก็สามารถเดินทางออกไปสู่นอกประเทศได้เช่นกัน แน่นอนว่าช่วงสองถึงสามปีนี้ ศิลปิน บ้านเราก็ได้มีโอกาสไปไต้หวันในแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ซึ่งเขาหวังว่าในอนาคต ทุกคนจะก้าวผ่าน อุปสรรคทางภาษา และเดินหน้าสานต่อความหลงใหลระหว่างดนตรีและภาพยนตร์ไปด้วยกันอีกนาน

โดยหัวข้อหลักในการเสวนาครั้งนี้คือพวกเขาได้หยิบยก “บทบาทของดีไซน์เนอร์ในสายงานออกแบบ ที่เกี่ยวข้องกับวงการดนตรี” มาเล่าให้เราฟังผ่านประสบการณ์ของ BENXBLUES (เบนซ์บลูส์) ผู้อยู่ เบื้องหลังคีย์วิชวลของหลายวงดนตรี คอนเสิร์ต และเฟสติวัลในไทย กับคุณ Andrew Wong (แอนดรูว หว่อง) Co-founder, Creative Director จากสตูดิโอออกแบบ Onion Design ในไทเป

How are Thai designers / illustrators helping the Thai Music Industry? ดีไซน์เนอร์และนักวาดภาพประกอบในไทยมีกำลังสำคัญในอุตสาหกรรมเพลงไทยอย่างไรบ้าง?

BENXBLUES หรือ เบนซ์–มยาวี ทองสงฆ์ เธอเป็นทั้งกราฟิกดีไซน์เนอร์ นักวาดภาพประกอบ อาร์ตไดเร็กเตอร์ และอาจารย์มหาวิทยาลัยที่สอนในคณะออกแบบโดยตรง โดยเธอเล่าถึงจุดเริ่มต้น จากการจับลายเส้นของตัวเองให้เจอ เปิดเพจจนมีผู้ติดตามบนโซเชียลมีเดียจำนวนมาก จนปัจจุบันก็ เป็นเวลากว่า 9 ปีเต็มที่เธอได้รับโอกาสมากมาย เช่น การทำโปรเจกต์-ออกแบบแพคเกจจิงร่วมกับ แบรนด์ดัง ดีไซน์โปสเตอร์อีเว้นท์ คอนเสิร์ตให้วงดนตรีไทยตั้งแต่สเกลเล็ก ๆ ไปจนถึงมิวสิคเฟสติวัล สเกลใหญ่ ๆ รวมถึงการออกแบบคีย์วิชวลที่สามารถนำไปต่อยอดเป็นชิ้นงานส่วนอื่น ๆ ได้อีกเพียบ (ยกตัวอย่างงานที่ผ่านมา เช่น Emerge Festival, Post Gazer, A Youth Thaya, โฟล์คข้างวัด ฯลฯ)

เมื่อมองเห็นช่องทางการสร้างรายได้แบบ Commercial และมีคนเริ่มให้ความสนใจกับงานออกแบบ ของเธอ ด้วยเอกลักษณ์แบบ Maximalist ที่โดดเด่น ใส่ใจรายละเอียดกับความสนุกสนานในทุก ๆ ชิ้นงาน ทั้งหมดนี้จึงทำให้แต่ละงานที่ได้รับมอบหมายมามีหลากหลายรูปแบบมาก แต่สิ่งที่สำคัญ สำหรับการออกแบบโปสเตอร์คอนเสิร์ตและมิวสิคเฟสติวัลนั้น ดีไซน์เนอร์ต้องทำการบ้านเกี่ยวกับ สไตล์งาน มู้ดแอนด์โทนของศิลปิน และทาร์เก็ตลูกค้าหรือผู้ชมว่าพวกเขาเป็นกลุ่มแบบไหน

ไปจนถึงการพูดคุยกันระหว่างดีไซน์เนอร์กับผู้จัดงานด้วยว่า พวกเขาต้องการจะสื่อสารอะไรออกไป มีเงื่อนไขและข้อจำกัดอะไรบ้าง และต้องคำนึงถึงชิ้นงานที่อาจจะถูกนำไปใช้งานในรูปแบบอื่น เช่น ภาพวิชวลบนเวที โปสเตอร์ บัตรเข้างาน และอาร์ตเวิร์กที่โผล่บนสื่อต่าง ๆ ทั้งออนไลน์และออฟไลน์
โดยยังสามารถคงกลิ่นอายหรือบรรยากาศภาพรวมของงานนั้น ๆ และลายเส้นของดีไซน์เนอร์ได้ 

เธอมองว่าการเป็นดีไซน์เนอร์ต้องสื่อสารได้ และสื่อสารให้เป็น เช่น เอเลเมนต์บางอย่างที่อาจจะ อธิบายไม่ได้ ก็ต้องนำมาอธิบายเป็นภาพให้ได้ กระทั่งข้อจำกัดที่ดีไซน์เนอร์ไม่ใช่จะสื่อสารอะไรก็ได้ เพราะถ้ามองในแง่ของอุตสาหกรรมดนตรี ธุรกิจ และโลกความเป็นจริง ก็ต้องยอมรับว่าเราต้องทำ งานร่วมกับลูกค้าหรือแบรนด์ต่าง ๆ เลยต้องวางแผนอย่างถี่ถ้วนและพูดคุยเพื่อให้เข้าใจตรงกัน

เพราะการวาดรูปคือส่วนหนึ่ง แต่หลักการดีไซน์คืออีกเรื่องหนึ่ง หากงานต้องการจะให้คนมาซื้อบัตร งานต้องมีองค์ประกอบอะไรบ้าง อย่างความเล็ก-ใหญ่ของแต่ละเอเลเมนต์ ข้อมูลรายละเอียดสำคัญ หรือทำยังไงให้คนรับรู้เข้าใจว่างานนั้น ๆ จัดเกี่ยวกับอะไร ศิลปิน-วงดนตรีอะไรที่คนอยากมาดูบ้าง พอทุกอย่างมันเห็นภาพชัดมากขึ้น ไม่ว่าจะทั้งคนออกแบบ ผู้จัดงาน คนดูก็จะสนุกไปกับเราด้วย

และในฐานะดีไซน์เนอร์เอง อีกหนึ่งสิ่งที่สามารถสร้างรายได้หรือเพิ่มมูลค่าให้แก่ศิลปิน กระทั่ง อุตสาหกรรมดนตรีได้ทั้งในยุคก่อนและในยุคปัจจุบันก็คือ Merchandise สินค้าของที่ระลึกต่าง ๆ 

เพราะเธอมองว่า “คนที่ติดตามงานของดีไซน์เนอร์ก็จะเปลี่ยนไปเป็นแฟนคลับใหม่ ๆ ของศิลปิน ส่วนแฟนคลับของศิลปินก็จะกลายเป็นกลุ่มคนที่ซัพพอร์ตดีไซน์เนอร์เหมือนกัน” ไม่ใช่ในแง่ของ การตลาดที่เป็นแค่โอกาสหรือเม็ดเงินเท่านั้น แต่มันยังเป็นคุณค่าทางใจให้กับทั้งสองฝ่ายด้วย คล้ายกับตอนที่นักออกแบบได้เห็นงานถูก Launch ไปแล้วมีคน Interact ดี ๆ กลับมาที่ตัวงาน

ก่อนเธอจะทิ้งท้ายว่า ความสำคัญของดีไซน์เนอร์ในวงการดนตรีไทย คือการช่วยให้ศิลปิน และผู้จัดงานสื่อสารตัวงานออกมาได้ แน่นอนว่าในประเทศไทย มีนักออกแบบเก่ง ๆ จำนวนมาก เพียงแต่สิ่งที่ขาดไปคือพื้นที่ทางโอกาสและพื้นที่ในการทำงานที่ทำให้พวกเขาสนุกได้นั้นมันมีน้อย เลยอยากให้ประเทศไทยมอบโอกาสให้ดีไซน์เนอร์รุ่นใหม่ รวมถึงคนที่มีประสิทธิภาพได้แสดงงาน อย่างเต็มที่ เพราะงานออกแบบมันสามารถสร้างอารมณ์ร่วมที่ทรงพลัง และคุณค่าต่าง ๆ ได้จริง

When Design Meets Music: From Album Art to Festival Identity เมื่องานศิลปะมาบรรจบกับเสียงดนตรี: จากการออกแบบปกอัลบั้มและอาร์ตเวิร์กให้ศิลปิน สู่การทำหน้าที่เป็นตัวกลางสื่อสารตัวตนของมิวสิคเฟสติวัล

สำหรับคุณ Andrew Wong ดีไซน์เนอร์ที่มีประสบการณ์ในวงการนักออกแบบและวงการดนตรี มามากกว่า 20 ปี เขาก็ได้มาแชร์ความรู้กึ่งเคล็ดลับเล็กน้อยว่า ปัจจัยสำคัญของงานออกแบบ  ดีไซน์เนอร์ต้องค้นหาหัวใจหลักของงานนั้นให้เจอ ไม่ว่าจะงานที่ได้รับมอบหมายมา ต้องการสื่อสาร ข้อความหรือนำเสนอในสไตล์อะไรก็ตาม ดีไซน์เนอร์ต้องตีโจทย์และถ่ายทอดความรู้สึกออกมาให้ได้

โดยเขาก็ได้ยกตัวอย่างชิ้นงานที่เคยได้โอกาสออกแบบมา ตั้งแต่ งานที่เหมาะสำหรับทุกเพศทุกวัย หรือเน้น Kids-friendly ที่มีเอเลเมนต์ของหุ่นยนต์​ ซึ่งใส่ความน่าตื่นเต้น สนุกสนาน และสดใสเข้าไป, อีเว้นท์ที่มีธีมเกี่ยวกับความรักและเรื่องเพศ เขาจะเลือกใส่ความโรแมนติกผสมความเซ็กซี่เอาไว้, หรืออย่าง World Music Festival ที่ต้องการสื่อถึงความหลากหลายทางวัฒนธรรมดนตรีและผู้คน ก็จะใช้องค์ประกอบของกราฟิกหรือภาพประกอบที่บรรยายถึงธรรมชาติและสภาพแวดล้อมต่าง ๆ 

เช่นเดียวกับการดีไซน์ในส่วนของแพคแกจจิงซีดีเพลงและเมิร์ชอื่น ๆ ให้ศิลปินในประเทศไต้หวัน ทั้งหมดนี้ล้วนได้รับอิทธิพลมาจากงานออกแบบในช่วงยุค 1920s – 1930s ที่ผสานเทคนิค Woodcut และเทคโนโลยีการ Scan & Xerox ในยุคใหม่ โดยเขาแอบพูดติดตลกเชิงจริงจังถึง Quote หนึ่งของ ปิกัสโซว่า “Good Artists Borrow, Great Artists Steal.” ไม่มีงานออกแบบไหนไม่ขโมยวัตถุดิบ 

โดยตัวอย่างงานออกแบบอาร์ตเวิร์กอัลบั้มที่เขาหยิบมาให้ดูคือ งานที่เขาทำร่วมกับวงดนตรีที่ชื่อว่า The Muddy Basin Ramblers ทั้งหมดจำนวน 3 อัลบั้ม ได้แก่ ‘Formosa Medicine Show’ (2013), ‘Hold That Tiger’ (2018) และ ‘Jug Band Millionaire’ (2024) แต่ละงานก็ได้รับชื่อเข้าชิงรางวัล Golden Melody Awards สาขางานออกแบบยอดเยี่ยม และมีหนึ่งงานชนะรางวัลครั้งที่ 30th อีกด้วย รวมถึงผลงานชิ้นอื่น ๆ ที่ต่างสะท้อนให้เห็นถึงความทรงพลังในการออกแบบและอารมณ์ขันของเขา

เวลาคุณแอนดริวเล่าถึงงานออกแบบแต่ละชิ้น ส่วนใหญ่มักเต็มไปด้วยความรักและแรงบันดาลใจ ที่ส่งต่อให้ดีไซน์เนอร์รุ่นใหม่เป็นอย่างมาก ในฐานะที่เขาเติบโตมากับดนตรีและการพลิกแผ่นเสียง เขาก็ได้หยิบเอเลเมนต์ต่าง ๆ มาใช้จนเกิดเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของตัวเอง รวมถึงความหวังลึก ๆ ว่าภายในอนาคต งานออกแบบ โดยเฉพาะสื่อสิ่งพิมพ์ที่ทำให้คนยังได้มองดู จับอ่าน และสัมผัส จนเกิดความรู้ผูกพันกับมันจะไม่หายไปเสียก่อน เพราะสิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่ควรแค่แก่การคงอยู่ต่อไป

และหลังจากที่จบการเสวนาเชิงสร้างสรรค์ไปแล้ว ภายในงานครั้งนี้ยังมี Business Matching ที่เหล่า Delegates ตัวแทนจากทั้งประเทศไทยและประเทศไต้หวันจะได้แลกเปลี่ยนโมเดลธุรกิจกันเพื่อให้ เกิดโปรเจกต์การร่วมงานกันในอนาคตข้างหน้าที่กำลังจะมาถึง โดยจะผลัดเปลี่ยนการจับคู่ไปเรื่อย ๆ ซึ่งแต่ละตัวแทนมีเวลาพูดคุยกันทั้งหมด 10 นาที จนกว่าจะครบหรือหมดเวลาที่ทางงานได้กำหนดไว้ 

• Gorgeous Entertainment
• RYM Entertainment Co., Ltd / AOA Entertainment Co., Ltd
• FANSI GO
• Icon Promotions
• SAN FRANDISCO
• Nora Says Production
• Sony Music Entertainment TAIWAN, SMET
• Poetry Media Lab, Ltd
• Onion Design
• PROJECT MELODY ATELIER
• Southern Flame
• High Island Radio Wave
• EMERGE Music
• GrX Studio
• Hip Hop Kidz
• Late Night Ltd. 
• ENDAW MANUFACTURE CO., LTD.
• Shabby Boyz Co., LTD.
• Dustpanner Ltd. (Vagabond Festival)
• Audibleting
• Funique
• TAO DAO Ltd.
• Mediasphere Communications LTD.

อ่านต่อ :: TMEX 2025: เวทีอันยิ่งใหญ่ของไต้หวันที่เสียงดนตรีแห่งเอเชียไร้พรมแดน

ก่อนจะเชิญศิลปินไต้หวันทั้งสองวงและวงไทยอีกหนึ่งวงขึ้นไปโชว์ตัวและพูดคุยเล็กน้อยเกี่ยวกับงานนี้ Andr พูดอย่างอารมณ์ดีว่า “this is not your first time, Excited bring the full set in BKK, Chaingmai” มาถึง I’mdifficult ก็ดูตื่นเต้นนิดหน่อย พร้อมบอกว่า “Basically We’ve heard of Molam, there’s a Global Influence, Love KIKI / people in Thailand enjoy pop music and drink coffee so much.” ส่วน Chuchlöe ตัวแทนของไทยเรา “We’re excited to be a part of this, joining the lineup tonight, we hope you enjoy it.”

หลังจากจบ Panel Talk & Business Matching ในช่วงบ่าย พวกเราก็ย้ายโลเคชันไปกันต่อที่ Blueprint Livehouse เพื่อร่วมชมอีกหนึ่งกิจกรรมสำคัญของงาน Taiwan Beats 2025 นั่นก็คือช่วง Music Showcase ที่รวมศิลปินสุดเจ๋งจากไต้หวันอย่าง iamdifficult(我是機車少女) และ Andr ที่ขนเสน่ห์และเอกลักษณ์เฉพาะตัวขึ้นมาแลกเปลี่ยนบนเวที และศิลปินสุดเจ๋งจากฝั่งไทยอย่าง ChuChloë และ TOFU ที่นำเสนอดนตรีในแบบของตัวเองได้อย่างน่าสนใจ นับว่าเป็นโอกาสสำคัญที่เราจะได้เห็นการแลกเปลี่ยนพลังทางดนตรีของทั้ง 2 ประเทศบนเวทีเดียวกัน

เปิดเวทีด้วย I’mdifficult (我是機車少女) วงอัลเทอร์เนทีฟป๊อป จากไต้หวัน กับเพลง half Full เสียงของErnest และเสียงของ Dotzio ผสานกันได้อย่างมีเอกลักษณ์ พร้อมกับเลเยอร์ซินธ์และจังหวะดนตรีที่ไม่เดินตามแพตเทิร์นป๊อปเดิม ๆ ถือว่าเป็นการเปิดโชว์ที่ดีมาก หลังจากนั้นพอเข้าเพลง Moonlight บรรยากาศมันค่อย ๆ เปลี่ยน เครื่องสังเคราะห์เหมือนค่อย ๆ ลากเราเข้าไปในหมอกบาง ๆ จนตกอยู่ในภวังค์ก่อนที่ริทึ่มกลองและคีย์บอร์ดค่อย ๆ เร่งจังหวะและดึงให้เรากลับมา สนุกอีกครั้งกับเสียงร้องภาษาอังกฤษผสมภาษาแมนดารินที่ฟังสนุกเพลิน ๆ ไปเลย

พอถึงเพลง last summer (月亮惹的禍)  เพลงที่เราชอบที่สุด เสียงคีย์บอร์ดบวกกับจังหวะกลองและไลน์เบสช่วยประคองอารมณ์ที่พาเราเศร้าไปกับเพลง แต่ในขณะเดียวกันก็ยังทิ้งความดื้อดึงตามสไตล์ของวงไว้อย่างครบถ้วน ก่อนลงเวที iamdifficult (我是機車少女) ฝากผลงานชิ้นสุดท้ายไว้ด้วยเพลง 愛愛不懂愛 ที่ Ernest นักร้องนำพูดติดตลกว่าความหมายมันคือ A fun way to say fuck you หรือการพูดไอเหี้ยแบบสนุก ๆ นั่นเอง ได้ยินปุ๊บทุกคนถึงกับหลุดขำกันทันที ด้วยเสียงร้องที่เล่นล้อกับจังหวะกีตาร์และบีทที่กระแทกเบา ๆ ทำให้เพลงนี้ยิ่งก๋ากั่นเข้าไปใหญ่ ซึ่งก็ตอกย้ำภาพลักษณ์ของวงที่ไม่ยอมเป็นอะไรที่ง่ายเลยจริง ๆ

ถัดมาเป็นโชว์ของ Andr ศิลปินหญิงอัลเทอร์เนทีฟ อาร์แอนด์บี อินดี้ร็อค ที่ครั้งนี้เธอกลับมาเล่นที่ไทยอีกครั้งแบบยิ่งใหญ่กว่าเดิมโชว์เริ่มด้วยเสียงทดลองจากตุ๊กตาที่เธอนำมาด้วย เป็นการเปิดเพลง 釋迦 ที่แปลกและเท่เข้ากับสไตล์Andr มาก ๆ ต่อด้วยเพลง 催眠=愛 เพลงนี้มีซินธ์ฟุ้งอยู่ข้างหลัง แล้วกลองค่อย ๆ ตีจังหวะที่ทำให้เพลงเหมือนเต้นไปช้า ๆ เธอร้องทั้งแมนดารินและภาษาอังกฤษสลับกันจนเราแทบลืมไปเลยว่ากำลังฟัง 2 ภาษาอยู่ จากนั้นเธอค่อย ๆ ปรับอารมณ์ไปหาเพลงที่สนุกขึ้นอย่าง Cat & Mouse และ Swapping Socks ซึ่งเพลงนี้เป็นเพลงที่ร่วมงานกับ Mindfreakkk ศิลปินไทยด้วยนะ ทำเอาคนดูอย่างเราต้องขยับตัวตามเสียงเพลง เพราะจังหวะมันคมและกวนสุด ๆ อีกทั้ง Andr เองก็ทั้งร้องทั้งเล่นกีตาร์แบบกวน ๆ ให้ความรู้สึกขี้เล่นและเท่ไปพร้อม ๆ กัน ก่อนเธอจะพาเราไปในอารมณ์ที่ดิ่งขึ้นด้วยเพลงใหม่อย่าง FACES ซึ่งนี่ก็เป็นครั้งแรกที่เล่นสดในไทยด้วย ถือว่าเป็นศิลปินที่ทำโชว์ออกมาได้สนุก มีสไตล์เป็นของตัวเองและเท่มาก ๆ 

หลังจากจบโชว์ของวงจากไต้หวันแล้ว ก็เป็นคิวของ ChuChloë (ชู โคล อี้) วงดนตรี Math-rock ตัวแทนจากฝั่งไทย วงเปิดด้วยเพลง Like a Flower บรรเลงดนตรีได้โคตรเจ๋ง มีจังหวะซับซ้อนและไดนามิกที่หลากหลายแต่ฟังแล้วลื่นหูสุด ๆ พอถึงเพลง Dazzling กีตาร์และแพทเทิร์นกลองที่ทำให้เราว้าวมาก แถมยังมีลูกเล่นจากเสียงสังเคราะห์แทรกอยู่เป็นระยะ ๆ เราชอบเพลงนี้ที่สุดเลย ถัดมาคือเพลง Alice เราว่าเพลงนี้เป็นเพลงที่โดดเด่นมาก ๆ สำหรับวง โดยเฉพาะเสียงร้องที่หวานนุ่ม ฟังแล้วรู้สึกสบาย เคลิ้มไปกับเสียงของมิ้ม-นักร้องนำ แต่พอถึงช่วงโซโล่กีตาร์ก็เท่จนต้องพยักหน้าให้เลยจริง ๆ ทั้งเนื้อร้องและดนตรีประสานกันได้ดีจนรู้สึกอินตามไปด้วย วงยังเล่นเพลง LonelyFlight และแอบสปอยล์ด้วยการนำเพลงใหม่อย่าง OK, Pap ที่ยังไม่ปล่อยมาโชว์สดให้ฟังกันด้วย ก่อนจะปิดโชว์ได้อย่างหน้าประทับใจด้วยเพลง Howl’s 

ต่อมาเป็นคิวของ TOFU วงอัลเทอร์เนทีฟร็อกจากไทย เอกลักษณ์ที่สำคัญของ TOFU คือโชว์ที่มีเสน่ห์เฉพาะตัวมาก ๆ ดึงดูดคนดูได้อย่างอยู่หมัด พวกเขาเปิดด้วยเพลง X9:12 จากอัลบั้ม PALE BLUE DOT ต่อด้วยเพลง Noise Cancelling ที่ไลน์เบสเด่นมาก หนึบหนับสุด ๆ  ทั้งหนาทั้งชัด และกีต้าร์ก็มันส์มากเช่นเดียวกัน นี่แหละทำถึง! บวกกับซาวด์สังเคราะห์ทำให้เพลงนี้มีคาแรกเตอร์ชัดที่แปลกรวม ๆ แล้วโดดเล่นและสนุกมาก ก่อนจะเปลี่ยนทรานสิชั่นไปเล่นเพลงถัดไป โบ-นักร้อง/กีต้าร์ ก็ได้ชวนคนดูยกมือขึ้นมาเซิ้งตาไปกับเสียงเบสและกีตาร์ แล้วพาเราไปสนุกกับเพลง Save as houses และ Multiverse คนดูยิ่งสนุกกันขึ้นไปอีก โดยเฉพาะ Multiverse ที่เหมือนจะเป็นเพลงที่แฟน ๆ รอคอย  คนข้างหน้าเราถึงกับโยกและตะโกนร้องตามกันเลยทีเดียว ก่อนจะจบโชว์ TOFU ก็ทิ้งท้ายค่ำคืนนี้ด้วยเพลงช้าอย่าง Shattered illusion ที่ทะยานและทวีความเข้มข้น พาเราดำดิ่งไปกับเสียงดนตรีด้วยเปียโนเน้น ๆ กับเสียงร้องดึงอารมณ์สุด ๆ บอกเลยว่าใครยังไม่เคยดู TOFU เล่นสด ต้องลองสักครั้งจริง ๆ เพราะพลังวงบนเวทีเกินกว่าที่อัดในสตูดิโอเยอะมาก

สำหรับงาน Taiwan Beats 2025 นี่คือการต่อยอดและปูทางไปสู่ความร่วมมือใหม่ ๆ ในอนาคตระหว่างสองประเทศทั้งในซีนดนตรีและซีนหนัง เป็นหลักฐานว่าชื่อเสียงของเมืองไทยในเวทีระดับเอเชียก็ไม่เป็นสองรองใคร ถึงขั้นได้รับการยอมรับจากไต้หวันแบบนี้ ทีมคอสมอสและคนในอุตสาหกรรมดนตรีไทยก็คาดหวังว่าจะได้เห็นความเป็นไปได้ใหม่ ๆ ในซีนดนตรีบ้านเรามากขึ้น ทั้งการลงทุนและการนำเจ้าส่งออกศิลปินไทยและไต้หวันไปมากัน ในฐานะภาคีชานมที่เราแน่นแฟ้นกันสุด ๆ